Rozdział I, część #2

– Cześć Molly! Witajcie dzieci, jestem Remus Lupin, od początku tego roku szkolnego będę nauczycielem Obrony Przed Czarną Magią w Hogwarcie. – przywitał się.

– Dzień dobry – odpowiedzieli młodzi Weasley’owie.

– Już niedługo spotkamy się w szkole, prawda, Ron?

– Taak… – niepewnie odpowiedział.

– Co, nie cieszysz się? – zdziwił się profesor.

– No właśnie, Ron, nawet nie wiesz, jak będzie mi się nudzić w domu bez ciebie i w ogóle... bez was wszystkich!

– Ginny, to ty zostaniesz teraz sama, czyli jesteś o rok młodsza od Rona, tak?

– Niestety… – odpowiedziała i zarumieniła się. By nie zauważyli tego członkowie jej rodziny, odwróciła głowę. Remus Lupin zauważył to i zastanowił się, dlaczego to zrobiła. Domyślał się, jednak nie był pewny.

            Po zakończeniu posiłku wszyscy udali się do swoich pokojów. Molly i Artur mieli pokój dwuosobowy, Fred, George i Percy mieszkali razem, a Ginny dzieliła pokój z Ronem, bo bardzo dobrze się dogadywali. Nazajutrz wszyscy wstali bardzo wcześnie, zjedli śniadanie w pośpiechu i wyruszyli na King’s Cross. Pan Weasley zaproponował Lupinowi wspólną podróż na dworzec, na co ten drugi przystał z chęcią. Gdy wszyscy byli spakowani, wyruszyli. Od dworca dzieliło ich kilkanaście minut jazdy. Dotarli do celu o 10³⁰. Zostało im więc sporo czasu do przyjazdu pociągu, musieli tylko przedostać się na peron 9^3/4. Nieco utrudniały to wózki na bagaże, ale po kilku minutach wszyscy przedostali się na właściwe miejsce stacji. Pociąg powoli zapełniał się uczniami i kilkoma nauczycielami. Wkrótce wsiedli również Fred, George i Percy. Ron żegnał się z rodzicami, którzy dawali mu niezbędne instrukcje. W oczach Molly można było zauważyć łzy.

– Będę tęsknić, synku! – powiedziała matka.

– Ja również, mamo  –  odpowiedział.

– Dasz sobie radę. Bądź dzielny! – wspierał Rona ojciec.

– Mam nadzieję, tato. Do zobaczenia przed Gwiazdką! – rzucił przez ramię i pobiegł w stronę drzwi pociągu, gdzie czekał na niego Percy, aby pomóc mu z bagażami.

#Potterowa

PS. Tu macie przedostatnią część tego rozdziału. Dzielę rozdział na części, bo nie mam aż tyle czasu, by się rozpisywać na kilka stron w jeden dzień. Następna część niebawem!